Εικόνες του άλλου μας εαυτού

Εκτύπωση

Τον Οκτώβριο του 2013, δέκα διανομείς του περιοδικού δρόμου «Σχεδία» πήραν στα χέρια τους από μια φωτογραφική μηχανή. Και οι δέκα ανήκουν στην ειδική εκείνη ομάδα συμπολιτών μας που βιώνει την κοινωνική και οικονομική κρίση στην πιο ακραία της μορφή: Είναι ή έχουν υπάρξει άστεγοι, έχουν βιώσει οι ίδιοι τη ζωή στο δρόμο, έχουν ζήσει ή εξακολουθούν να ζουν σε ακατάλληλες συνθήκες διαβίωσης.
Αποστολή τους ήταν να αποτυπώσουν τη ζωή στην πόλη από τη δική τους μοναδική οπτική. Να καταγράψουν, χωρίς περιορισμούς και αναστολές, αυτά που τους γοητεύουν, τους θλίβουν, τους κάνουν να χαμογελούν, να θυμώνουν, να ελπίζουν. Να αποτυπώσουν, εντέλει, αυτό που τους κινεί το ενδιαφέρον, να μας δείξουν την πόλη μέσα από τα δικά τους μάτια.
Ένας γνωστός έλληνας φωτογράφος, ανέλαβε να τους κάνει μαθήματα φωτογραφίας, να τους βοηθήσει να δουν πέρα από το διάφραγμα.
Στόχος της πρωτοβουλίας ήταν η ενεργοποίηση του ανθρώπου που βιώνει τον κοινωνικό αποκλεισμό. Να δοθούν –μέσα από την τέχνη της φωτογραφίας– νέα ερεθίσματα, να αναπτύξει νέα εργαλεία επικοινωνίας με την κοινωνία ολόκληρη, να νιώσει κομμάτι μιας συλλογικής προσπάθειας, να δημιουργήσει, να ενταχθεί.
Δεκαοκτώ μήνες και δεκάδες χιλιάδες φωτογραφίες αργότερα, το υλικό που έχει συγκεντρωθεί συνθέτει μια μοναδική κοινωνική καταγραφή. Για την Ελλάδα της κρίσης, για εκείνους που δοκιμάζονται σκληρά, για τον άνθρωπο που δεν το βάζει κάτω, αλλά εξακολουθεί να ελπίζει, να ονειρεύεται, να αγωνίζεται.
Συλλέκτης κομματιών ζωής
«Ένιωθα συλλέκτης. Από ράκη κομματιών ζωής. Στο δρόμο υπάρχουν ράκη αξιών, ράκη σκουπιδιών, ράκη ανθρώπινα. Και κομμάτια ζωής που είχαν σχέση με τις μνήμες και τα βιώματά μου. Ο φακός, χωρίς να το καταλάβω, έβγαζε ένα κομμάτι του έσω κόσμου μου. Με έπιασε μανία, έβγαινα και μεσάνυχτα. Έγινε η φωτογραφική μηχανή γέφυρα για μένα με την πόλη, με τη ζωή με το χρόνο. Με πήγε στην παιδικότητά μου...» περιγράφει την εμπειρία της η Ματίνα, μία από τις συμμετέχουσες στο project.
Φωτογράφιζα το φεγγάρι
Για τον 58χρονο Λευτέρη, πωλητής κι αυτός του περιοδικού, τα αποσπάσματα ποιημάτων του Καβάφη που έβλεπε σε στάσεις του Μετρό ήταν η αφορμή να δηλώσει συμμετοχή στο φωτογραφικό project της «σχεδίας».
«Αποφάσισα να μπω στη φωτογραφία γιατί εκείνη την περίοδο στο μετρό υπήρχαν αποσπάσματα του Καβάφη και ήθελα να φωτογραφίσω ένα συγκεκριμένο. Το  οποίο, εντέλει, δεν το πρόλαβα. Ήταν το “Ξένος εγώ, ξένος πολύ”. Μου αρέσει ο Καβάφης, με συγκινεί».
Τελικά, το όλο εγχείρημα τον συνεπήρε και ας μην πρόλαβε να καταγράψει με το φακό του τον καβαφικό στίχο.
«Στη διάρκεια της διαδικασίας έβγαινα μονάχος μου έξω τα βράδια –είμαι μοναχικός τύπος–  και είχα έναν δικό μου προσωπικό κόσμο που μ’ ευχαριστούσε πολύ. Όποτε ήμουν στριμωγμένος, έβγαινα να φωτογραφίσω. Φωτογράφιζα το φεγγάρι...»
Για τη συμμετοχή του στην έκθεση δηλώνει ιδιαίτερα χαρούμενος: «Είμαι χαρούμενος κι έχω φίλους που θα ήθελα να έρθουν να τις δουν, αλλά δεν τους αρέσουν αυτά. Είναι σπουδαίο για μένα. Πώς να το εξηγήσω… Ακόμη και τώρα που είμαι σε καλή κατάσταση νιώθω ενοχές και πίκρα για πράγματα που έκανα και για πράγματα  που δεν έκανα. Στα 58 μου αναγνωρίζω ελλείμματα – ο χρόνος ήταν άχρονος από τα 21 έως τα 53. Και ξυπνάω στα 53 μου, κι ανοίγει ο καραγκιόζ μπερντές και δεν ξέρω τι μου γίνεται. Μου είναι πρωτόγνωρο αυτό κι έχω αγωνία».
Φωτογράφοι: Λευτέρης Ελευθεράκης, Μπέσσυ Ζαχάρη, Γιάννης Κώτσος, Χρήστος Μπακογιάννης, Αλέξανδρος Νάνος, Ματίνα Πασχάλη, Ιουλία Συμεωνίδου, Γιάννης Φωκάς.
Επιμέλεια: Νίκος Πηλός (φωτοειδησεογράφος)
περιοδικό δρόμου "σχεδία"
 
Copyright © 2005 - 2017 lathra.
Tuesday the 19th. Free Joomla Templates by Joomla 2.5 Templates. ΛΑΘΡΑ; Επιτροπή αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου www.lathra.gr