Ανακοινώσεις - Ειδήσεις

Ο ΟΥΑΛΙΝΤ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΙΟΣ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΛΗΜΕΝΟΣ

Εκτύπωση

Με λαχτάρα πήραμε τα μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους πρόσφυγες το φύλλο της εφημερίδας «Αλήθεια» την Δευτέρα 18 Ιούνη για να διαβάσουμε το άρθρο «Όρθιος ο Ουαλίντ», καθώς είναι μία από τις λίγες φορές που τα τοπικά μέσα ασχολούνται με το θέμα της προσφυγιάς και μάλιστα χωρίς την δική μας παρέμβαση.

Την αρχική μας χαρά όμως διαδέχθηκε η αίσθηση πως ένα λανθασμένο μηνυμά μεταδίδεται.

Όντως, το να βλέπει κανείς τον Ουαλίντ όρθιο είναι ελπιδοφόρο. Κατά πόσο αυτό όμως μπορεί να εφησυχάσει τις ενοχλημένες συνειδήσεις μας για τις εγκληματικές συνέπειες της «ασφαλούς αποτροπής»; Σε ποιο βαθμό έχει επέλθει αποκατάσταση του Ουαλίντ; Τί ακριβώς σημαίνει αποκατάσταση; Το ότι είναι όρθιος σημαίνει και ότι διάγει έναν βίο χωρίς πόνο, πως μπορεί να συντηρήσει τον εαυτό του και να επιδιώξει την προσωπική του ευτυχία ή μήπως ζει επισφαλώς και επίπονα;

Τα τραγικά γεγονότα της καθημερινότητας αυτού του πρόσφυγα από την Σομαλία είναι τα παρακάτω:

Ο Ουαλίντ δεν έχασε το πόδι του και μπορεί πράγματι να περπατά. Γι’ αυτό χρειάστηκαν πολλές εγχειρήσεις ενώ απαιτούνται ειδικά διαμορφωμένα παπούτσια και πάτοι αφού το ένα πόδι είναι εμφανώς πιο κοντό από το άλλο και η πατούσα του παραμορφωμένη. Ένα μεγάλο κομμάτι από το γόνατο του έχει αφαιρεθεί κι αυτό τον εμποδίζει να λυγίζει το πόδι, να ανεβαίνει σκάλες και να μένει όρθιος για περισσότερο από δύο ώρες, καθώς αυτό του φέρνει αφόρητους πόνους.

Μένει εδώ και ενάμιση χρόνο στον ξενώνα της «Εθελοντικής Εργασίας Αθήνας» μετά από ιδιαίτερη συμφωνία που έχει γίνει και πιθανά δεν θα μπορέσουμε να πάρουμε άλλη παράταση μετά το τέλος του 2007.

Ένα εξαιρετικά σημαντικό δεδομένο, και παράλληλα μια διόρθωση στο άρθρο της εφημερίδας: ο Ουαλίντ δεν περιμένει ανανέωση της βίζας του αλλά απάντηση στο αίτημα ασύλου που έχει υποβάλει εδώ και δυο χρόνια. Παραμένει στην ελληνική επικράτεια υπό προσωρινό καθεστώς, ως κάτοχος της προσωρινής (και η επανάληψη δεν είναι ολίσθημα) ροζ κάρτας. Εάν η απάντηση στην αίτηση ασύλου του είναι αρνητική, θα βρεθεί εκτός νομιμότητας και χωρίς χαρτιά. Και για να μην βαυκαλιζόμαστε περί κράτους δικαίου, υπενθυμίζουμε πως η Ελληνική Πολιτεία τελείωσε με την υπόθεση του Ουαλίντ αποδίδοντας τις ευθύνες για τον τραυματισμό του στην βάρκα των προσφύγων και αρνούμενη οποιαδήποτε δική της ευθύνη. Ο Ουαλίντ δεν διαφέρει σε τίποτα μπροστά στα μάτια του νόμου από ένα οποιονδήποτε κοινό πρόσφυγα. Το περί δικαίου αίσθημα είναι δικό μας, και μόνο δικό μας, δεν αφορά την Ελληνική πολιτεία ούτε τα θεσμοθετημένα της όργανα.

Το φωτογραφικό στιγμιότυπο του χαμογελαστού Ουαλίντ δεν εξηγεί πως εξασφαλίζει τα προς το ζειν. Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους πρόσφυγες Χίου δεν διαχειρίζεται χρήματα, ωστόσο κατ’ εξαίρεση πήραμε την πρωτοβουλία και ζητήσαμε την οικονομική στήριξη των συμπολιτών μας που ανταποκρίθηκαν με προθυμία. Ο Ουαλίντ ζει αυτά τα δύο χρόνια με 100 € που του παρέχονται κάθε μήνα από τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν, χρήματα τα οποία τελειώνουν πλέον. Τα μετρημένα κουκιά είναι μετρημένα κουκιά, και το αδιέξοδο είναι μπροστά μας, και κυρίως μπροστά του.

Για να μπορέσει να βρει δουλειά (τώρα που φαίνεται να τελείωσαν οι εγχειρήσεις) θα πρέπει, να είναι μία δουλειά στην οποία δεν θα απαιτείται σωματική κούραση ούτε ορθοστασία. Πόσο πιθανό μπορεί να είναι αυτό για έναν άνθρωπο που (παρά τα μαθήματα ελληνικών που παρακολουθεί) δεν κατέχει την ελληνική γλώσσα; Υπάρχουν οι δομές για επαγγελματική αποκατάσταση των Ελλήνων Α.Μ.Ε.Α και περρισεύει θέση και για έναν Σομαλό; Έχετε δει ποτέ πρόσφυγα σε γραφείο ή μήπως μόνο σε λάντζες εστιατορίων και σε οικοδομές;

Μέλος της ομάδας μας επισκέπτεται τον Ουαλίντ μία φορά την εβδομάδα όλον αυτόν τον καιρό, για να φροντίσει τις αγωνίες του πρόσφυγα, για να μαθαίνει τις ανάγκες του. Ταυτόχρονα πλέχθηκε ένα πλέγμα προστασίας γύρω του, με τη βοήθεια του Κέντρου Αποκατάστασης θυμάτων βασανιστηρίων, της Εθελοντικής Εργασίας Αθήνας και πρόσφατα του Οικουμενικού Προγράμματος Προσφύγων. Όλες μη κυβερνητικές οργανώσεις, όλες εθελοντικές πρωτοβουλίες, και η απουσία της Ελληνικής Πολιτείας βροντερή, πέρα από την προσφορά της προσωρινότητας και της επισφάλειας.

Όσο και αν θέλουμε να πιστεύουμε πως υπάρχει ένα είδος κοσμικής δικαιοσύνης που λειτούργησε στην εντέλεια στην περίπτωση του Ουαλίντ, τα γεγονότα και η σκληρή πραγματικότητα δεν μας το επιτρέπουν. Ο τραγικός τραυματισμός του δεν έχει τύχει αποκατάστασης και αυτό είναι μια πραγματικότητα που την βιώνει καθημερινά ο ίδιος.

Το χαμόγελο και η θέληση για τη ζωή είναι ένα αξιοθαύμαστο χάρισμα, ένα έμφυτο ζηλευτό χαρακτηριστικό κάποιων ανθρώπων. Ας μην το ερμηνεύουμε όμως κατά βούληση.

Ας αναζητήσουμε δικαίωση για την ανάλγητη κοινωνία μας και τους δυσλειτουργικούς θεσμούς μας, σε άλλες περιπτώσεις και ας σκύψουμε με περισυλλογή για να δούμε το δράμα, τον πόνο, και την ανασφάλεια που κρύβονται πίσω από αυτό το αξιοθαύμαστο ορθωμένο χαμόγελο.

Εκ μέρους της

Επιτροπής Αλληλεγγύης Στους Πρόσφυγες

Στραχίνη Νατάσα - Φωτιάδης Φώτης


Δείτε την δημοσίευση του παραπάνω κειμένου, καθώς και απάντηση της εφημερίδας "Αλήθεια"

Copyright © 2005 - 2017 lathra.
Sunday the 19th. Free Joomla Templates by Joomla 2.5 Templates. ΛΑΘΡΑ; Επιτροπή αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου www.lathra.gr