Ανακοινώσεις - Ειδήσεις

Τα πρωϊνά πηγαίνοντας για τη δουλειά

Εκτύπωση
Tα πρωϊνά πηγαίνοντας για τη δουλεία, περνώ μπροστά από το Δημαρχείο και βλέπω αρκετούς μετανάστες να είναι μαζεμένοι περιμένοντας να βρουν το μεροκάματο της ημέρας ή μια μεγαλύτερης διάρκειας δουλειά. Και φυσικά το ή τα μεροκάματα φαντάζομαι ότι τους τα δίνουν ντόπιοι, γηγενείς Έλληνες Χιώτες ή Έλληνες Χιώτες του εξωτερικού, που έρχονται για λίγο ή πολύ πίσω στον τόπο τους.
Τη βδομάδα που μας πέρασε, έβλεπα εμφανώς λιγότερους ανθρώπους στο Δημαρχείο και  χάρηκα, γιατί φαντάστηκα, πως αυτοί που λείπουν έχουν εξασφαλισμένο το μεροκάματο από προηγούμενες μέρες και έτσι μειώνετε το άγχος και η ανασφάλεια του πρόσφυγα-μετανάστη.
Την Παρασκευή όμως, στην συνάντηση της ομάδας, έμαθα πως και στη Χίο έγιναν συλλήψεις και προσαγωγές στην αστυνομία μεταναστών και ενδεχομένως κάποιοι, από αυτούς να κρατήθηκαν ως «παράνομοι». Άρα στις κοινότητες των μεταναστών της Χίου επικρατεί τρόμος και φόβος για πιθανή σύλληψη ή και απόλυση από τη δουλεία, πολλών ανθρώπων που ζουν και αναπνέουν, χαίρονται και λυπούνται δίπλα μας.
Και φυσικά όλοι γνωρίζουμε, πως τέτοιες επιχειρήσεις εκκαθάρισης γίνονται σε μεγαλύτερη κλίμακα στην Αθήνα, την Πάτρα και σε άλλα μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδος. Εκκαθαρίσεις, που σε κάποιες περιπτώσεις γίνονται από τους ίδιους τους κατοίκους μιας γειτονιάς, όπου αγανακτισμένοι ντόπιοι Αθηναίοι πολίτες περιφρουρούν τις παιδικές τους χαρές, για να μη μπουν και παίξουν σε αυτές τα παιδιά των «παράνομων» μεταναστών-προσφύγων. Ή σε κάποιες άλλες περιπτώσεις, αγανακτισμένοι ντόπιοι Αθηναίοι πολίτες κατηγορούν ανθρώπους και φορείς, επίσης ντόπιους,  που μπροστά στο δράμα αυτών των ανθρώπων ευαισθητοποιούνται και προσφέρουν την όποια βοήθεια και αρωγή μπορούνε, γιατί απλά συγκλονίζονται μπροστά στην εικόνα του πατέρα, που ψάχνει στα σκουπίδια και βρίσκει ένα κουλούρι για να δώσει στο παιδί του και μετά να κοιμηθεί στο παγκάκι ή στα σκαλιά μιας εκκλησίας.Αναμφισβήτητα, το πρόβλημα της μετανάστευσης-προσφυγιάς είναι ένα τεράστιο κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό και ανθρωπιστικό πρόβλημα του σύγχρονου κόσμου, το οποίο έρχεται απ΄ το χθες και δυστυχώς θα υπάρχει και στο αύριο. Ο σύγχρονος πολιτισμένος δυτικός κόσμος αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό εις βάρος του τρίτου κόσμου, της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής. Οι ντόπιοι κάτοικοι αυτών των περιοχών οδηγήθηκαν μέσα από πολέμους, δικτατορίες και απάνθρωπες αποικιοκρατικές πολιτικές στη φτώχια και στην εξαθλίωση. Όσοι αντιστάθηκαν, απειλείτε η ζωή τους. Κάποιοι είδαν τις οικογένειες και τα χωριά τους σφαγμένα. Κανένας από αυτούς τους ανθρώπους δεν ήρθε για διακοπές στη χώρα μας, ούτε για να μας βλάψει, μάλλον ψάχνει ένα καλύτερο αύριο με αξιοπρέπεια και ελευθερία για αυτόν και τους δικούς του.
Σίγουρα στο κέντρο της Αθήνας υπάρχει πρόβλημα και είναι τεράστιο. Σίγουρα το πρόβλημα δεν θα λυθεί εύκολα και σίγουρα η λύση δεν είναι η κρατική βία και η καταστολή.
Σίγουρα η Πολιτεία δεν κάνει κάτι ουσιαστικό και οργανωμένο, προς την κατεύθυνση της αλληλεγγύης και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών-προσφύγων.
Σίγουρα τα ξενοφοβικά-ρατσιστικά σύνδρομα των Ελλήνων, αλλά ακόμα και των μεταναστών πρώτης γενιάς(δεκαετία 90) είναι σε έξαρση.
Σίγουρα κάθε χώρα δεν μπορεί να απορροφήσει ανεξέλεγκτο αριθμό προσφύγων.
Σίγουρα σε τέτοιες συνθήκες δοκιμάζετε η ανθρωπιά και ο πολιτισμός μας.
Σίγουρα, όμως, όσο υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε και στερούνται τα βασικά δικαιώματα, τόσο το πρόβλημα θα μεγαλώνει και θα οξύνετε.   
Σίγουρα, όμως, όσο θα γίνονται πόλεμοι σε πολλές γωνιές τα γης, για τα συμφέροντα των ισχυρών και πλουσίων κάποιοι ντόπιοι θα γίνονται ξένοι.
Σίγουρα, επίσης, όσο περιπολούν φρεγάτες είτε στον Περσικό κόλπο και αλλού, είτε στα στενά της Χίου, το πρόβλημα θα οξύνετε και θα παραμένει, για τον απλούστατο λόγο.
Γιατί θα θεωρούμε την όποια φρεγάτα πολυτιμότερη από τον όποιο συνάνθρωπο μας.
Γιατί θα θεωρούμε τα σύνορα ως «ύψιστο αγαθό» και τον τόπο μας ως ιδιοκτησία μας.
Γιατί θα θεωρούμε δικαίωμα και περηφάνια τα 8 εκατομμύρια Ελλήνων μεταναστών στον κόσμο και  ντροπή τα 2 εκατομμύρια προσφύγων-μεταναστών στην Ελλάδα.
Γιατί τελικά, για άλλη μια φορά δεν θα καταφέρουμε να αγαπήσουμε τον πλησίον μας ως εαυτόν και θα ζητήσουμε φανατισμένα τη  σταύρωση του.

Δαμαλής Ι.,
μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Προσφύγων Χίου.
Copyright © 2005 - 2017 lathra.
Tuesday the 19th. Free Joomla Templates by Joomla 2.5 Templates. ΛΑΘΡΑ; Επιτροπή αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου www.lathra.gr